Nie zawsze byłem "pisiorem". W wyborach 2005 roku było mi tak naprawdę wszystko jedno kto, byle nie SLD.
Sympatyka Prawa i Sprawiedliwości zrobił ze mnie pan Maciej Mazur z TVN (za co jestem mu wdzięczny).

A oto jak to sie odbyło

Po słynnej konferencji prokuratora Engelkinga, podczas której po raz pierwszy wykorzystano multimedia w polityce (polskiej) zadzwonił do mnie wspomniany pan Maciej z pytaniem, czy jako specjalista od prezentacji nie zechciałbym się wypowiedzieć do TV. No pewnie, proszę pana! Parcie na szkło jest, koszule mi tu szybko czysta dajcie i jedziemy!

Przyjechali, operator sprzęt rozstawił, no i tokuję. Że fajnie, że nie nudno, że wreszcie coś innego itp itd. Bo naprawdę mi się podobało. Na zakończenie p. Maciej zadał mi od niechcenia jeszcze jedno pytanie: "A gdyby miał pan wymienić jedną rzecz, która się Panu NIE podobała?". Wymyśliłem coś na szybko, bezsens jakiś zupełny i wywiad się skończył.

Przychodzi godzina 19, rodzina przy TV, znajomi powiadomieni, Fakty się zaczynają i co leci z mojej wypowiedzi? Oczywiście! Tylko to jedno bezsensowne zdanie, w którym mówię co mi się nie podoba! No jakby mi ktoś w pysk dał. I w takiej sytuacji pierwszą myślą, która przychodzi człowiekowi do głowy jest: "a jeśli cała reszta informacji jest tak samo rzetelna"?

I dlatego ja się bardzo cieszę, kiedy TVN zaniża ilość manifestantów, kiedy GW, każdego nazywa chuliganem i kiedy obraz w mediach zupełnie nie przystaje do tego co się dzieje naprawdę. Bo wiem, że Ci młodzi ludzie, którzy teraz protestują przeciwko ACTA i wysokim cenom benzyny, kiedy to zobaczą i przeczytają poczują się prawdopodobnie tak jak ja. I zaczną sami poszukiwać prawdy. A jak już zaczną, to szybko stanie się to ich nałogiem, bo tylko prawda jest ciekawa